خاطرات عملی

البته نه اون عملی، بلکه این عملی

از اونجایی که بعضی خاطرات حالت عملی داره و به این راحتی ها قابل نوشتن نیست و از اونجایی که حسرت بعضی از همین خاطراتتو میخورم که یادم رفته و از لذت مرورکردنشون در سالهای آینده محروم شدم، حالا فقط یه کد ازشون مینویسم که یادم بمونه:

خواب و جفت کردن کفش

خواب و صدای سرعتگیر

(بابایی)