کمرو یا پررو؟؟؟؟؟

محمودی ام؛

قبلنا که کوچیک تر بودی،یکی از بزرگترین نگرانی هام در موردت این بود که کم رو و خجالتی نشی.

هر وقت جایی بودیم که یه بچه ای بهت زور میگفت و یا میزدت، وقتی از اونجا میومدیم کلی باهات دعوا میکردم که "چرا تو نزدیش؟" تو هم هر دفعه قول میدادی که دفعه دیگه اگه کسی تو رو زد، تو هم همونجوری (مثل خودش، نه محکم تر و نه آرومتر) بزنیش ولی دفعات بعد هم این قصه تکرار میشد و تو فقط میخوردی!

همیشه نگران بودم که یه وقت توسری خور بار نیای! نگران مظلومیتت بودم. نگران نجابتت. نگران بودم که بعدها توی مدرسه و جامعه از پس خودت بر نیای و نتونی حقتو بگیری.

ولی حالا که در آستانه ی 5سالگی هستی، تا حدودی از این نگرانیم کم شده.

دیروز که توی پارک، دیدم یه خانومی دنبال مامانت میگرده تا شکایتتو بهش بکنه چون به بچه ش لقد زدی، واقعا خنده م گرفته بود. نمیدونستم که باید تشویقت کنم یا دعوات کنم

(البته توی پرانتز بگم که خودت میگی تو اون بچه رو نزدی، تو از میله آویزون بودی و بارفیکس میرفتی، اون بچه جلوی تو وایساده و پای تو خورده بهش)

به هر حال ته دلم خوشحال شدم از اینکه تو اونقدرها هم که فکر میکردم خجالتی و کم رو نیستی.

اینم بگم که اگه قرار به انتخاب باشه؛ به نظرم کمرو بودن، خییییلی بهتر از پررو بودنه!

 ************

توی کلاس قرآن هم که میبینم راحتی و خجالت نمیکشی، خوشحال میشم. تازه نسبت به پسرای دیگه عاااالی هستی.

راستی میری کلاس قرآن باید روپوش بپوشی. خیلی ناز میشی

 ****************

ولی بازم ذاتت آرومه ها.

دوستم به شوخی میگفت: رضا از الان معلومه که غلدره. در آینده، اگه یه جا به محمود زور بگن، محمود خواهد گفت: "صبر کنید الان میرم داداشمو میارم تا حالتونو بگیره"، بعد رضا باید بره از محمود دفاع کنه

فکر کنم که راست میگه. متاسفانه تو از الان زورت به رضا نمیرسه و همین چند روز پیش رضا تو رو هل داد و تو پخش زمین شدی

بابایی همش ناراحت این موضوعه که رضا تا چند وقت دیگه از نظر قد و وزن از تو بزنه جلو. به منم میگه هر کاری میتونی بکن که اینطوری نشه. یا محمودو تشویق کن بخوره، یا یه کار کن که رضا کمتر بخوره.

بابایی همچنین میگه که شخصیت شهیدایی که ما اسماشونو گذاشتیم روی محمود و رضا، توی وجود پسرا حلول پیدا کرده، چون دقیقا "شهید محمود مهرانپور" به گفته ی همه، آدم بسیار آرومی بوده و در عوض "شهید رضا شهروی" به اعتراف همگان از دیوار راست هم میرفته بالا (روح هردوشون شاد)