کلاً رضا
قرار بود 12.12 به دنیا بیای که مثه خودم که 10.10 هستم رند بشی
ولی نشد
شدی 12.11
عیبی نداره عوضش روز جمعه به دنیا اومدی که اونم خیلی خوبه
جمعه افضل الایامه، روزیه که پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) متولد شدند
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
شب قبل یعنی پنجشنبه، موقع خواب محمود گفت مامانی زود بریم بخوابیم که صبح زود باید بریم بیمارستان
گفتم: نه مامانی پس فردا باید بریم
گفت: نه. فردا باید بریم
گفتم: خیلی خوب حالا برو بخواب
...
فرداش یعنی جمعه 5 صبح که پاشدم برا نماز دیدم درد دارم
اصلا فکر نمیکردم که درد زایمان باشه چون 12.12 هم که دکتر وقت داده بود، دو هفته زودتر از موقع اصلیش بود
ولی مشخصاتش مثل درد زایمان بود
به بابایی گفتم. گفت حتما اشتبا می کنی
...
هر چی سعی کردم بخوابم نشد
ساعت 6 صبح روز جمعه، یکی زنگ زد به موبایلم. گفت: رضا هست!!!!!! گفتم اشتبا گرفتین
...
درد بیشتر می شد
پاشدم کارامو کردم
ساعت 10 زنگ زدم به دکترم (دکتر صدیقه اخوان طبیب) یه دکتر مهربون و حاذق و خوش اخلاق که تلفن خونشونو داده بود که اگه مشکلی بود زنگ بزنم
دکتر گفت چیزی نخور و تا ساعت 3 بیا بیمارستان (خاتم الانبیا)
زنگ زدم به زندایی نرگس اومد چون قرار بود اون بیاد بیمارستان پیشم (دستش درد نکنه
) چون پای مامان منیر درد می کنه. به مامان منیر نگفتم که دارم یه روز زودتر میرم بیمارستان. آخه اونروز مهمونی بود
...
خلاصه رفتیم بیمارستان و ساعت 5 رفتم اتاق عمل.
وقتی بردنم اتاق عمل به پرستاره گفتم میخوام پسرمو ببینم
محمودو صدا کردن اومد
وقتی دیدمش بغضم نذاشت چیزی بگم فقط دستشو فشار دادم. گریه م گرفت. در حد هق هق
پرستاره همش می پرسید چرا گریه می کنی؟ فکر می کرد از عمل میترسم
گفتم بخاطر پسرمه
...
ازم پرسیدن که میخوای کامل بیهوش شی یا از کمر؟
من که سر محمود از کمر بیهوش شده بودم و خیلی سر درد گرفته بودم، این بار گفتم کامل
...
امان از اون موقعی که به هوش اومدم
درد وحشتناک


پرستاره می گفت می خواستی درد نکشی باید می گفتی از کمر بیهوشت کنن
ضمن اینکه گفت سزارین دوم همینه.
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
نخستین ساعات حیات؛ (واااااای که اونموقع چقدر حال من بد بود
)

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
چهار روزت که بود بردیمت مسجد امیرالمومنین تهرانپارس، بازم حاج آقا اکرمی اذانتو گفتن
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
یه هفتگی که بردیمت برای چکاب، دکتر گفت زردی داری



///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
1 ماهگی بردیمت دکتر خیییییلی خوب وزن گرفته بودی
فک کنم می خوای بزنی رو دست داداشیت!
به خاطر همین دیگه بهت فنقول نمیگم
میگم قِمبِل
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
اولین کفش رضا

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
از لحاظ دست رضا و پیرهن بابایی

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
محمود به آغوش می گه "جاداداشی"



پروفسور "رضا شهروی"




3 ماهگی

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
خوش خنده
خیلی خوش خنده بودی
از صبح که پا می شدی می خندیدی
میشستمت می خندیدی
می بردمت حموم می خندیدی
باهات حرف می زدیم می خندیدی
بابایی می گفت (آررررههههه؟؟؟؟؟) می خندیدی
حتی بعضی وقتا وسط گریه هم می خندیدی


////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
رضا و محیا

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
3 ماه و 3 هفتگی

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
4ماه و 1هفتگی:
اولین باری که رفتی توی روروئک
برای چند دقیقه خیلی خوبه

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
مراحل رشد رضا:
سال اول:
1ماهگی: اولین لبخند واقعی (به محمود)
4ماه و یک هفته: اولین بار توی روروئک نشست
5ماهگی: اولین دندون زد بیرون، شروع غذای کمکی، خوردن با اشتهای فراواااااااااااااان،
5ماه و نیم: بدون کمک نشست
7ماهگی: دندونای بالا بیرون زد
8ماه و نیم: تونست از حالت خوابیده، بشینه
8ماه و بیست روز: چند قدم چهار دست و پا رفت. دو روز بعد مبل ها رو گرفت و ایستاد و راه رفت
9ماهگی: دیگه قشنگ به من میگه ماما. بای بای میکنه. با آهنگ تلویزیون دست میزنه



کلاً رضا
