خمبل و فنقول و فسقل

خمبل و فنقول در حال شستن مزار مطهر شهید گمنام (نمیدونم جگرگوشه ی کدوم مادری اینجاست. نمیدونم مادرش هنوز چشمش به دره؟ و گوشش به زنگ تلفن؟ یا مثل مادربزرگای خودم که از چشم انتظاری خسته شدن و پرکشیدن سوی بچه ی مفقودالاثرشون، اونم الان پیش پسرشه) ...

یه روز که از خواب بیدار شدیم، در کمال تعجب دیدیم که آفتاب بصورت مایل می تابه! (آخه ما معمولا زمانی بیدار می شیم که آفتاب مستقیم می تابه چون ظهره! ) ما هم گفتیم حالا که شرایط نوری انقدر مساعده، یه چند تا عکس از بچه ها بندازیم. ولی انقدر حول شده بودم که فرصت ندادم بهشون برن دست و صورتشونو بشورن و پف صورتشونم بخوابه! ماحصل ماجرا این شد:       *: خیلی ها در کمال حسرت و تعجب ازم می پرسن که تو چی کار میکنی که بچه هات تا ظهر می خوابن؟؟؟؟!!!!!! منم جواب می دم که من کار خاصی نمی کنم. ژن علاقه به خوابیدن تا لنگ ظهر از طریق خودم منتقل شده به بچه هام! ((من که بچگی هام اینطوری بودم و یک عمر مامانمو بیچار...

هر وقت به رضا میگیم بخند، اینجوری میکنه خخخخخخخخ ...

یه دوست عزیز، مهربان، و خوش ذوق به نام "راز" (که تا بحال افتخار دیدنش رو نداشتم) وقتی که برای اولین بار با وبلاگ خمبل و فنقول آشنا شد، این عکس خوشگل رو با عکسهای موجود در وبلاگ درست کرد و بهمراه یک نظر خیلی محبت آمیز برام فرستاد (روم نمیشه نظرشو بزارم. زیادی خوش بحالم میشه) خدائی، وبلاگ آدم یه دونه از این خواننده ها داشته باشه، ... خیلی خوبه... ...

سفر شمالی که این بار رفتیم (بعد از دو سال -به دلیل بارداری و زایمان و نوزادی رضا-)، بخاطر دریا و آب بازی و شن بازی به محمود خیلی خیلی خوش گذشت. جوری که دوست نداشت برگردیم. بخاطر همین موقع برگشت، اول گفت نمیشه ما شمال زندگی کنیم؟ (که گفتیم نه نمیشه) بعد هم تو راه برگشت همش می گفت: بنظرتون می رسیم؟ من می دونم نمی رسیم. (مثه اون آقاهه تو کارتون گالیور )         عوضش وقتی برگشتیم، بابای مهربون دست به کار شد و ظرف مدت چند روز! استخرشونو پنچرگیری کرد و بچه ها بازم آب بازی کردن ...

دیشب محمود از باخت های مکرر پرسپولیس خسته شد و گفت: اصلا استقلالی می شم. و استقلالی شد و به ما هم گفت که شما هم استقلالی شید و ما هم گفتیم ما که از اولش هم استقلالی بودیم بخاطر تو پرسپولیسی شده بودیم.   و اما امشب: امشب متاسفانه تیم والیبالمون مقابل آلمان 0-3 باخت. بعد از بازی، از توی اتاق می شنیدم که محمود به باباش می گفت: نمیشه ما آلمانی بشیم؟ اصلا ارق تیمی و ارق ملی بیداد می کنه تو وجود این بچه!!!!   ...

رضا یک کلمه ی جدید یاد گرفته ادا کنه (نمیگه هاااا، فقط ادا میکنه!!!!) وقتی یه کاری میکنه که نباید بکنه، بهش میگیم: دیگه این کارو نکنی هااااا بعد 90 درجه به طرف چپ متمایل میشه = این یعنی "چَشم " البته لازم به ذکره که هیییییییچ گونه آثار پشیمانی و ناراحتی هم توی چهره ش مشاهده نمی شه ولی خوب بازم غنیمته. ...

حاج آقا اکرمی دیروز توی مسجد خطاب به محمود گفتن: تو قلبمی! هر جا میرم تو قلبمی، اینور میرم اونور میرم تو قلبمی،   یادش بخیر حاج آقا اذان رو تو گوش محمود گفتن (سه روزگی، بهشت زهرا، بر سر مزار شهید بهشتی)   یه بار هم خود حاج آقا، محود رو حاج آقا اکرمی کردن و ازش عکس انداختن     تو گوش رضا هم حاج آقا اذان گفتن (سه روزگی، مسجد حضرت امیرالمومنین (ع) تهرانپارس)   آخی...مودمودمو...   ( حاجاقا موقع اذان گفتن توی گوش خمبل و فنقول، براشون آرزوی شهادت هم کردن! بابایی هم همین آرزو رو براشون داره! من هم! (هرچند که داشتن همچین آرزویی خیلی سخته!) ) ...

یکی از راهکارهایی که به ذهنم رسیده تا محمود کاری رو که باید انجام بده، زود بده، بدون اینکه صد باااااااار بهش بگم، اینه که مسابقه بزاریم و بگیم: "ببینیم کی اول می شه"   مثال: ببینیم کی اول غذاشو می خوره، ببینیم کی اول حاضر می شه، ببینیم کی اول می خوابه، وقتی از بیرون میایم ببینیم کی اول لباساشو درمیاره و مرتب میزاره سر جاش و...   راهکار خوبیه. البته جایزه ای در کار نیست. ولی "شوق اول شدن" محرک خوبیه براش تا سعی کنه زودتر کاری رو که باید، انجام بده.   به افتخار خودم با این راهکارم   ...

مادر فلسطینی؛ از داغ پرپر شدن شکوفه هایت، دلم داغونه. ولی صبور باش! من -مادر ایرانی- به تو قول میدم تمام همتم را به کار بندم تا کودکانی تربیت کنم، از جنس ظهور... باشد که در رکاب آن منتقم بزرگ(عج) پایان بخش ظالمان باشند... ان شاءلله   سرباز کوچولوهای امام زمان(عج)   ...